ایمپلنت دندانی با اتصال عصبی بدون سوراخ کاری

ایمپلنت دندانی با اتصال عصبی ظاهراً شبیه دندون واقعی هستن، ولی از نظر ساختاری نمی‌تونن جای دندون‌های طبیعی رو بگیرن. حالا دانشمندها یه نوع ایمپلنت جدید و نوآورانه ساختن که می‌تونه داخل لثه رشد کنه و با اعصاب طبیعی فک ترکیب بشه، طوری که هم ظاهر و هم کارایی دندون واقعی رو داشته باشد.

علاوه‌بر این، گذاشتنش هم راحت‌تر و بدون نیاز به سوراخ‌کاری استخوانه، پس دردسرهای عمل جراحی قبلی را ندارد.

ایمپلنت دندانی با اتصال عصبی چیست؟

محققای دانشکده دندانپزشکی و پزشکی دانشگاه تافتس (Tufts University) یه ایمپلنت «هوشمند» طراحی کرده اند که یه لایه بیرونیِ زیست‌تجزیه‌پذیر دارد. این لایه، سلول‌های بنیادی و یه پروتئین خاص را در خودش دارد که باعث می‌شود این سلول‌ ها تبدیل به بافت عصبی بشوند.

به گفته جِیک جینکون چِن، استاد پریودنتولوژی دانشگاه تافتس:

دندون‌های طبیعی از طریق بافت نرم پر از عصب به استخوان فک وصل می‌شن، که باعث می‌شه ما فشار، بافت غذا و حتی نحوه حرف زدن‌مون رو حس کنیم. ولی ایمپلنت‌های معمولی این حس رو ندارن.

ایمپلنت‌های سنتی معمولاً از یه روکش سرامیکی روی یک پایه تیتانیومی ساخته می‌شوند که در استخوان فک پیچ می‌شود. این روش تهاجمیه و ممکنه باعث آسیب‌های موضعی، مثل پاره شدن یا آسیب دیدن اعصاب بشود. در نتیجه، اون ایمپلنت همیشه حس یه جسم خارجی رو می‌دهد.

ولی در این تکنولوژی جدید و ایمپلنت دندانی با اتصال عصبی، دیگر خبری از اون جراحی سخت نیست. این ایمپلنت جدید اولش از دندونی که قراره جایگزینش بشه کوچیک‌تر است. یه لایه نانوالیاف لاستیکی داره که با گذشت زمان و تجزیه شدن، گسترش پیدا می‌کند و خودش رو توی بافت نرم لثه محکم می‌کند – نه توی استخوان. بعدش کم‌کم اندازه‌اش بزرگ می‌شه و جای خالی رو پر می‌کند.

چن می‌گه:

تصاویر نشون دادن که بین ایمپلنت و استخوان یه فضای مشخص وجود داره، که نشون می‌ده این ایمپلنت از طریق بافت نرم تثبیت شده، نه مثل قبل که باید با استخوان جوش می‌خورد.

وقتی این ایمپلنت توی لثه جا می‌افتد، به اعصاب وصل می‌شه و دوباره مسیر ارتباطی بین مغز و دهن رو برقرار می‌کند؛ چیزی که موقع کشیدن دندون از بین میرود. این یعنی دندون مصنوعی می‌تواند مثل دندون‌های طبیعی اطرافش کار کند – مثل حس کردن بافت غذا، دمای غذا و حتی کمک به حرف زدن.

چن می‌گه:

این ایمپلنت جدید و روش کم‌تهاجمی‌اش می‌تونن باعث وصل شدن دوباره اعصاب بشن و در نتیجه ایمپلنت بتونه با مغز ‘حرف بزنه’، درست مثل یه دندون واقعی.

این پیشرفت فقط برای دندون نیست؛ ممکنه تحولی توی ساخت انواع ایمپلنت‌های استخوانی مثل مفصل لگن یا ترمیم شکستگی‌ها هم ایجاد کند.

ایمپلنت دندانی با اتصال عصبی در چه مرحله ای است؟

فعلاً این روش روی موش‌ها آزمایش شده و بعد از شش هفته، هم با بدن سازگار بوده و هم مثل یه دندون عادی کار می‌کرده است. الان محققا قراره فعالیت‌های مغزی موش‌ها رو بررسی کنند تا ببینن این ایمپلنت واقعاً تونسته اطلاعات حسی رو از طریق اعصاب جدید به مغز برسونه یا نه.

گام بعدی آزمایش روی حیوانات بزرگ‌تره و بعدش، تست روی انسان‌ها انجام می‌شه.

تا امروز، تلاش‌های محدودی برای بازسازی طبیعی استخوان انجام شده، مثلاً توی ژاپن، ولی هنوز علم نتونسته راهی پیدا کنه که آدم‌ها بتونن دندون جدیدی رو به‌صورت طبیعی رشد بدن.

نظریه کارشناس پارس دیجی

محققان دانشگاه تافتس آمریکا موفق به ساخت نوعی ایمپلنت دندانی هوشمند شده‌اند که بدون نیاز به سوراخ‌ کاری استخوان فک، در بافت نرم لثه قرار می‌گیرد. این ایمپلنت با استفاده از سلول‌های بنیادی و پروتئین‌های خاص، با اعصاب فک ترکیب می‌شود و حس‌هایی مثل فشار، دما و بافت غذا را به مغز منتقل می‌کند؛ درست مانند یک دندان طبیعی.
در آزمایش روی جوندگان، ایمپلنت بعد از ۶ هفته عملکرد طبیعی داشت و هیچ‌گونه پس‌زدگی یا آسیب بافتی نشان نداد. این نوآوری می‌تواند آینده درمان‌های دندانی و حتی ایمپلنت‌های استخوانی دیگر را متحول کند. نظر شما درباره ایمپلنت دندانی با اتصال عصبی چیست؟

سوالات متداول

1. ایمپلنت دندانی هوشمند چیست؟

ایمپلنت هوشمند نوعی دندان مصنوعی است که با کمک سلول‌های بنیادی و بدون نیاز به جراحی استخوان، داخل لثه قرار می‌گیرد و به اعصاب فک متصل می‌شود تا عملکردی شبیه دندان طبیعی داشته باشد.

2. تفاوت ایمپلنت جدید با ایمپلنت سنتی چیست؟

ایمپلنت‌های سنتی با پیچ شدن به استخوان فک نصب می‌شن، ولی ایمپلنت جدید با اتصال به بافت نرم لثه و رشد تدریجی، بدون جراحی تهاجمی و دردسرهای قبلی جای دندان رو پر می‌کنه.

3. آیا این نوع ایمپلنت حس لامسه و فشار غذا رو منتقل می‌کند؟

بله، چون با اعصاب طبیعی ترکیب می‌شه، می‌تونه بافت غذا، فشار و حتی دمای خوراکی‌ها رو مثل دندون طبیعی حس کنه.

محمد عسکری

محمد عسکری هستم . سئو کار ، کارشناس و نویسنده ی وبسایت پارس دیجی . از سال 1403 شروع به نوشتن ، تحقیق و ترجمه مطالب در حوزه ی تکنولوژی ، دیجیتال و گجت های تکنولوژی کردم و به این حوزه خیلی علاقه مند هستم.