در سه روز اول سپتامبر، سه اعلامیه درباره دسترسی دانش‌آموزان جوان به هوش مصنوعی مولد سرتیتر خبرهای ملی شد.
در ۲ سپتامبر، شهر نیویورک یک توقف یک‌ساله روی استفاده دانش‌آموزان از هوش مصنوعی مولد در مدارس دولتی ابتدایی و متوسطه اعلام کرد. همان روز، منطقه مدرسه یکپارچه لس‌آنجلس هم توقف خودش را اعلام کرد و دسترسی به ابزارهای هوش مصنوعی مولد را روی همه دستگاه‌های صادرشده برای دانش‌آموزان در همه پایه‌ها برای سال تحصیلی ۲۰۲۶-۲۷ محدود کرد.
روز بعد، انجمن روانشناسی آمریکا گزارشی منتشر کرد که در آن توصیه شده ابزارهای فناوری آموزشی به‌طور کامل بررسی شوند تا مطمئن شوند به یادگیری دانش‌آموزان کمک می‌کنند. این گزارش هوش مصنوعی مولد را به‌عنوان یک خطر خاص ذکر کرده است.
این موج احتیاط نشان‌دهنده تلاش حوزه آموزش برای رویکردی سنجیده در انتخاب ابزارهای هوش مصنوعی است. با شروع سال تحصیلی، مربیان بین محبوبیت هوش مصنوعی در میان دانش‌آموزان و رویکرد محتاطانه در پذیرش ابزارهای کلاسی تعادل برقرار می‌کنند.
نیکول بارنز، روانشناس ارشد انجمن روانشناسی آمریکا و نویسنده اصلی گزارش، می‌گوید بسیاری از اپلیکیشن‌های فناوری آموزشی با استفاده از داده‌های تعامل و استفاده، عموم را درباره اثربخشی‌شان در کمک به یادگیری گمراه می‌کنند.
او نگرانی مشابهی درباره ابزارهای فعلی هوش مصنوعی دارد. در یک نظرسنجی اخیر IBM، ۷۶ درصد معلمان متوسطه اول و ۷۳ درصد معلمان متوسطه دوم گزارش دادند که هفتگی از هوش مصنوعی در کلاس‌هایشان استفاده می‌کنند.
بارنز فکر می‌کند نیویورک و لس‌آنجلس می‌توانند الگویی برای دیگر مناطق باشند. او می‌گوید: «من به آنچه نیویورک و لس‌آنجلس انجام می‌دهند به‌عنوان یک توقف نگاه می‌کنم. این توقف یادآوری است که مدارس لازم نیست بگذارند بازار یا نیروهای بیرونی سرعت کودکی را تعیین کنند.»
دن کلارک، معلم مدرسه راهنمایی در سنت لوئیس، می‌گوید محدودیت‌های هوش مصنوعی گفتگوی ضروری را اجباری می‌کند. وقتی منطقه‌اش اخیراً استفاده از نمای کلی هوش مصنوعی در جستجوهای وب روی دستگاه‌های مدرسه را قفل کرد، در را برای دانش‌آموزان باز کرد تا ابزار و خروجی‌هایش را به‌طور انتقادی تحلیل کنند.
کلارک می‌گوید بچه‌ها راه‌هایی برای دور زدن محدودیت‌ها پیدا می‌کنند. آن‌ها از ما باهوش‌ترند. اگر آن‌ها را در فرایند یادگیری خودشان دخیل نکنیم، فرصتی از دست رفته است.
چه مناطق تصمیم به توقف موقت بگیرند و چه استقرار محتاطانه، بیشتر مربیان روی یک چیز توافق دارند. ممنوعیت کامل بدون گفتگوی انتقادی، فرصتی از دست رفته است.
