دهه‌ها مهندسان تلاش کرده‌اند ربات‌هایی بسازند که شبیه انسان باشند و مثل او عمل کنند. حالا پیشرفت سریع هوش مصنوعی انسان‌نماها را از آزمایشگاه به خط تولید کارخانه می‌آورد.
رقبا شامل تسلا، استارتاپ‌های تحت حمایت آمازون و انویدیا و شرکت‌های دولتی چینی هستند. بوستون داینامیکس با ربات اطلس از رهبران این حوزه است. هیوندای ۸۸ درصد سهام این شرکت را دارد.
در کارخانه هیوندای بیش از ۱۰۰۰ ربات در کنار نزدیک به ۱۵۰۰ انسان کار می‌کنند. اطلس با قد ۱۷۵ سانتی‌متر و وزن ۹۰ کیلوگرم آزمایشگاه را ترک کرده و کار واقعی انجام می‌دهد. مثلاً قفسه‌های سقف را برای خط مونتاژ مرتب می‌کند. خودمختار کار می‌کند.
اطلس چطور یاد می‌گیرد
در سال ۲۰۲۱ اطلس یک ربات حجیم هیدرولیکی بود که فقط می‌توانست بدود و بپرد. نسل جدید با بدنه تمام‌برقی و هوش مصنوعی روی تراشه‌های انویدیا کار می‌کند.
اطلس به روش‌های مختلف یاد می‌گیرد. در آموزش نظارتی، متخصص یادگیری ماشین با هدست واقعیت مجازی کنترل مستقیم ربات را می‌گیرد و حرکاتش را مرحله به مرحله هدایت می‌کند. یا لباس مخصوصی می‌پوشد که همه حرکات بدنش را ثبت می‌کند. بعد این داده‌ها به فرایند یادگیری ماشین داده می‌شود. بیش از ۴۰۰۰ اطلس دیجیتال به مدت شش ساعت در شبیه‌سازی آموزش دیدند. وقتی یک ربات آموزش ببیند، همه کپی‌ها آموزش دیده‌اند.
البته اطلس هنوز نمی‌تواند بیشتر کارهای روزمره انسان مثل لباس پوشیدن یا ریختن قهوه را انجام دهد.
آیا باید از ربات‌ها ترسید؟
رابرت پلیتر مدیرعامل بوستون داینامیکس می‌گوید اگر ببینید چقدر سخت است ربات‌ها را وادار کنید کارهای ساده را انجام دهند، ترس‌ها از ماشین‌های هوشمند و خارج از کنترل از بین می‌رود.
او می‌گوید کار یکنواخت و طاقت‌فرسا در نهایت توسط ربات‌ها انجام می‌شود. اما این ربات‌ها آن‌قدر خودمختار نیستند که نیاز به مدیریت نداشته باشند. باید ساخته، آموزش و نگهداری شوند. گلدمن ساکس پیش‌بینی می‌کند بازار انسان‌نما در یک دهه به ۳۸ میلیارد دلار برسد.
مسابقه با چین
بوستون داینامیکس و دیگر سازندگان آمریکایی برای رهبری تلاش می‌کنند. اما شرکت‌های چینی رقبای جدی هستند. از نظر فنی آمریکا هنوز جلوتر است. اما خطر واقعی این است که صرفاً به خاطر مقیاس سرمایه‌گذاری چین عقب بیفتد. برای جلو ماندن، هیوندای سرمایه‌گذاری بزرگی در بوستون داینامیکس انجام داده.
هوش مصنوعی و آینده
دمیس هسابیس، مدیرعامل گوگل دیپ‌مایند، برای ساختن هوش مصنوعی عمومی تلاش می‌کند. هوشی مبتنی بر سیلیکون که به‌اندازه انسان همه‌کاره است. اما با سرعت و دانش فوق‌انسانی.
او می‌گوید دو چیز نگرانش می‌کند. یکی اینکه بازیگران مخرب این سیستم‌ها را برای آسیب به کار بگیرند. دوم اینکه هرچه خودمختارتر و قدرتمندتر می‌شوند، آیا می‌توانیم تضمین کنیم کنترلشان کنیم و با ارزش‌هایمان هم‌راستا باشند.
هسابیس فکر می‌کند می‌توان به هوش مصنوعی اخلاقیات یاد داد. مثل آموزش به یک کودک.
