ریچی تورس، نماینده دموکرات ایالت نیویورک در مجلس نمایندگان آمریکا، طرحی با عنوان قانون قدرت برای بازیکنان پیشنهاد کرده است که هدف آن حمایت از حق مصرف‌کنندگان برای دسترسی بلندمدت به بازی‌های خریداری‌شده است.
این طرح می‌خواهد شرکت‌های بازی‌سازی را از شرایطی که باعث می‌شود بازیکنان با خاموش شدن سرورها دسترسی خود را به بازی‌های خریداری‌شده از دست بدهند، بازدارد و زمینه را برای حفظ امکان اجرای بازی‌ها پس از پایان پشتیبانی رسمی فراهم کند.
در اطلاعیه مربوط به این طرح، بازی NBA 2K25 به‌عنوان نمونه‌ای از مشکل فعلی صنعت بازی معرفی شده است. این عنوان در ۶ سپتامبر ۲۰۲۵ منتشر شد، اما طبق برنامه اعلام‌شده، با خاموش شدن سرورهایش در ۳۱ دسامبر، عملاً غیرقابل‌بازی خواهد شد. در صورت پیشرفت طرح پیشنهادی، کمیسیون تجارت فدرال آمریکا مسئول تدوین مقرراتی برای جلوگیری از تکرار چنین شرایطی خواهد بود.
تورس معتقد است خرید یک بازی باید به معنای برخورداری از حقوق واقعی برای استفاده از آن باشد، نه دریافت مجوزی که ممکن است هر زمان لغو شود. او در بیانیه خود تأکید کرده است که مصرف‌کنندگان باید حق مالکیت، بازی کردن و انتقال بازی‌های خریداری‌شده را داشته باشند.
به گفته او، اگر یک بازی با خاموش شدن سرورهای سازنده از دسترس خارج شود، تجربه خریدار بیشتر به اجاره شباهت دارد تا خرید واقعی. این نماینده کنگره همچنین در گفت‌وگو با وب‌سایت Kotaku، هدف طرح را بازگشت به یک اصل ساده توصیف کرده است. اگر هزینه محصولی را پرداخت می‌کنید، باید مالک آن باشید.
این پیشنهاد در شرایطی مطرح می‌شود که سهم خرید دیجیتالی بازی‌ها به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافته است. طبق گزارش مالی سونی، دانلودهای دیجیتال ۸۲ درصد از فروش نسخه‌های کامل بازی‌های پلی‌استیشن ۴ و پلی‌استیشن ۵ را در سال مالی مورد بررسی تشکیل داده‌اند و سهم نسخه‌های فیزیکی به کمتر از ۲۰ درصد رسیده است. با وجود این، مدافعان دیسک‌های فیزیکی معتقدند حفظ این رسانه‌ها برای آرشیو و دسترسی بلندمدت به بازی‌ها اهمیت دارد؛ به‌ویژه زمانی که عناوین از فروشگاه‌های دیجیتال حذف می‌شوند.
البته نسخه‌های فیزیکی نیز تضمینی برای حفظ همیشگی بازی‌ها نیستند. بسیاری از عناوین برای اجرا به سرورهای آنلاین وابسته‌اند و برخی نسخه‌های دیسکی نیز بدون دریافت به‌روزرسانی‌های ضروری، تجربه کاملی ارائه نمی‌کنند.
از سوی دیگر، توافق‌نامه‌های مجوز کاربر نهایی (EULA) معمولاً تصریح می‌کنند که خریدار مجوز استفاده از نرم‌افزار را دریافت می‌کند و لزوماً مالک کامل محتوای آن نمی‌شود. همین مسائل به افزایش حمایت از جنبش‌هایی مانند Stop Killing Games و تلاش برای تصویب قوانین جدید منجر شده است.
یکی از نکات مهم طرح تورس، تلاش برای جلوگیری از تحمیل هزینه‌های سنگین نگهداری دائمی سرورها به شرکت‌هاست. برخی پیشنهادهای قانونی قبلی، بازی‌سازان را ملزم می‌کردند سرورهای خود را برای همیشه فعال نگه دارند. موضوعی که به دلیل هزینه‌های زیرساختی با انتقاد مواجه شد. در مقابل، طرح جدید بر این ایده تمرکز دارد که بازی‌هایی که معمولاً فقط به‌صورت آنلاین اجرا می‌شوند، در صورت امکان یک حالت آفلاین داشته باشند تا پس از خاموش شدن سرورها نیز قابل‌بازی بمانند.
با این حال، اجرای چنین الزامی با موانع فنی روبه‌رو است. معماری برخی بازی‌های آنلاین به‌گونه‌ای طراحی شده که عملکرد اصلی آن‌ها به سرورهای مرکزی وابسته است. بنابراین، فراهم کردن حالت آفلاین ممکن است به تغییرات اساسی در ساختار فنی بازی نیاز داشته باشد و هزینه توسعه را افزایش دهد.
از سوی دیگر، پیشنهاد این طرح هنوز به معنای تصویب قانون نیست. متن کامل آن نیز در زمان انتشار گزارش به‌طور عمومی در دسترس نبوده است؛ بنابراین، نمی‌توان درباره جزئیات اجرایی و میزان تأثیرگذاری آن با قطعیت قضاوت کرد.
در کنار راهکارهای قانونی، پیشرفت مدل‌های زبانی بزرگ و ابزارهای برنامه‌نویسی مبتنی بر هوش مصنوعی نیز امکان مهندسی معکوس و بازسازی نرم‌افزارها و بازی‌های قدیمی را گسترش داده است. هرچند این اقدامات ممکن است با محدودیت‌های حقوقی و مسائل مربوط به مالکیت فکری مواجه شوند، می‌توانند در آینده بر شیوه حفظ و نگهداری بازی‌ها تأثیر بگذارند.
در مجموع، طرح قدرت برای بازیکنان تلاشی برای ایجاد تعادل میان حقوق مصرف‌کنندگان، هزینه‌های فنی شرکت‌ها و حفظ میراث بازی‌های ویدئویی است. موفقیت آن به جزئیات قانون نهایی، امکان اجرای فنی راهکارها و میزان همکاری صنعت بازی بستگی خواهد داشت.
